RZ-Kultur, das Kulturportal im Kreis Herzogtum LauenburgLandeskulturverband Schleswig-HolsteinMuseen in Schleswig-Holstein / Kreis Herzogtum LauenburgKulturnetz Schleswig-Holstein
©arsten Lübbert
An’n Elv-Trave-Kanal

von
Margit Eggert



Kategorien
Nautisches; Plattdeutsches


Datt mütt so in’n eersten Weltkrieg west sein, mien Mudder wör ne lütte Deern. Se wahnte mit Vadder un Mudder in de Habenstraat 22. Fröher hett datt Stecknitzstraat heten. Up de anner Straatensiet wör de Schippstimmerie vun mien’ Grootvadder. He buute hölten Sleppköhn, ok Lastköhn mit Segel. För de Familie leeg een Handhahn an’t Wader.

Sommerdaags spälten mien Mudder un ehr Fründin girn in düssen Kahn. Hier hebbt se sick ook datt Swömmen bibröcht. Ut denn Kahn steegen se int Wader un wörn mit twee, dree Züüch an Land.

Mien Mudder wör de Jünst. Se möss ümmer datt Tüch vun ehr Swestern nadrägen, also ook denn Baadantoch. Watt wör de Freud groot, as se in Juli to’n Geburtsdag ’n niegen Badantoch kreech. Annern Dach wör de Freud vörbie, denn ehr Mudder sä: „Dütt Joahr geiht de olle noch. Denn niegen leggt wü noch wech bett anner Joahr!“

Öwer mien Mudder wör wussen, un anner Joahr, wie kunn’t anners sien, de niege Baadantoch wör to lütt! Watt möök mien Grootmudder? Se hett denn niegen Antoch dörchsnäden un vun denn ollen ’n breeden Striepen twüschensett. Mien Mudder hett ümmer jammert, datt se nie een niegen Baadantoch hatt hett.

Margit Eggert